Zandgebied

Zandgebied

Een gevarieerd en kleinschalig landschap van akkers die worden gescheiden door houtwallen, heggen en haagjes. Hooilanden en weilanden rond beekjes. Een landschap met veel groene elementen en zo nu en dan een flink stuk bos of heide.

Waar ligt het?

Het zandgebied strekt zich uit over een groot deel van Nederland. Binnen dit gebied kunnen we verschillende delen onderscheiden. De zandlandschappen van Oost-Nederland en Brabant worden gedomineerd door verspreid liggende boerderijen met een eigen stukje bouwland (kampen). Terwijl in Drenthe mensen bij elkaar wonen in dorpen waar een groot bouwland bij ligt (essen).

Wat kunt u er zoal doen?

Genieten: paardrijden, fietsen, wandelen, kamperen bij de boer.

Werken: snoeien, knippen van heggen en hagen, gras maaien met de zeis, onderhouden van wandelpaden.

Hoe is het ontstaan?

Het landbouwsysteem heeft een kleinschalig landschap gevormd met akkers (essen of kampen) rond boerderijen of dorpen. De mensen hadden mest nodig om hun akkers voldoende vruchtbaar te maken voor het verbouwen van gewassen. De dieren die mest produceren stonden buiten op minder productieve gronden, zoals het bos en later de heide. Het hooi voor de winterperiode verbouwde men op de drassige gronden langs beken en rivieren. Door de mest iedere keer op de akkers uit te strooien, werden ze steeds hoger. Akkers zijn nog altijd herkenbaar aan de hoge ligging. Dit systeem heeft honderden jaren gewerkt. Het was altijd op zoek naar evenwicht tussen de verschillende gronden. Werd het evenwicht verstoord door bijvoorbeeld overbegrazing, dan veranderde de heide in stuifzanden. Op plaatsen waar dit gebeurde, ging men het zand tegen door het aanplanten van bossen. Na de uitvinding van kunstmest, konden de heide- en bosgebieden, die werden gebruikt om al het vee te weiden, worden ontgonnen voor de landbouw. Deze gebieden zijn vaak te herkennen aan de grote rechthoekige percelen.